Ολοένα και περισσότερο τους τελευταίους μήνες γίνεται αναφορά και αναπτύσσονται σχέδια που αφορούν την ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων είτε μέσω της καύσης τους είτε με άλλο τρόπο (π.χ. οξείδωση). Ήδη στην Κερατέα οι κάτοικοι έχουν ξεσηκωθεί και το ίδιο αναμένεται να γίνει και στον Βόλο. Από την άλλη πλευρά αρχίζει να διαμορφώνεται και το απαραίτητο λόμπυ υποστήριξης αυτής της πρακτικής, που την προβάλει ως μια μέθοδο που λύνει ταυτόχρονα δύο προβλήματα. Για να ξεκαθαριστούν οι ασάφειες που ακούγονται πρέπει να ληφθεί μια ξεκάθαρη θέση, με μόνο γνώμονα την εξασφάλιση της ασφάλειας και της υγείας των πολιτών, κάτι που είναι το κύριο μέλημα των Οικολόγων Πράσινων. Δηλώνουμε λοιπόν ότι η καύση ΔΕΝ αποτελεί λύση ούτε με περιβαλλοντικά, ούτε με οικονομικά αλλά ούτε με τεχνοκρατικά κριτήρια. Συγκεκριμένα:
1.Για την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών: Το εισαγόμενο καύσιμο με το οποίο θα λειτουργεί η μονάδα ονομάζεται SRF (Συγκεκριμένο Ανακτήσιμο Καύσιμο: περιέχει πλαστικό, χαρτί, ξύλο, ξηρή οργανική ύλη κ.α. καύσιμα υλικά). Στην καλύτερη περίπτωση περιέχει 30 – 40 % υλικά των οποίων η καύση παράγει ουσίες που βλάπτουν σοβαρά την υγεία των ανθρώπων (διοξίνες, φουράνια και άλλες τοξικές ουσίες). Ακόμα και το «μικρό» ποσοστό που επικαλείται η εταιρία του 3%, για τις 700.000 τόνους απορριμμάτων που προγραμματίζει η μονάδα να καίει τον χρόνο μόνο λίγο δεν είναι. Όσο για το ότι τα τοξικά αυτά θα υγροποιούνται, θα συλλέγονται και θα στέλνονται στη Γερμανία για επεξεργασία δημιουργεί πολλά ερωτηματικά.
2.Για το θέμα των απορριμμάτων: Σύμφωνα με την εταιρία το καύσιμο της μονάδας θα εισάγεται από την Ιταλία με τη μορφή SRF. Στη συνέχεια θα γίνεται επιπλέον διαλογή και θα εμπλουτίζεται σε οργανικές ύλες (χαρτί, χαρτόνι, υφάσματα, ξύλα). Εδώ λοιπόν αποκλίνει τελείως με την λογική, καθώς αν φτάσει κάποιος σε σημείο να διαχωρίζει τα απορρίμματα για ποιο λόγο δεν τα προωθεί σε επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωσή τους και τα οδηγεί στην πυρά (κυριολεκτικά); Είναι σαν να καλλιεργούμε σιτάρι και να το χρησιμοποιούμε για προσάναμμα και όχι για αλεύρι.
3.Για το θέμα της ενέργειας: Η παραγωγή ενέργειας από απορρίμματα φαίνεται να είναι προσοδοφόρα μόνο για τους ιδιοκτήτες των μονάδων καύσης. Ο ορισμός μάλιστα της ενέργειας αυτής ως ΑΠΕ είναι προβληματικός γιατί δεν είναι δυνατόν να προκύψει από τη διαλογή οργανικό κλάσμα μεγαλύτερο από 70%. Επιπλέον το κόστος (και περιβαλλοντικό και οικονομικό) της κιλοβατώρας αυξάνεται δραματικά, καθώς κάθε κιλό «καύσιμης» ύλης θα πρέπει να προέρχεται μετά από ενεργειακά και οικονομικά πολυέξοδες διαδικασίες. Το κόστος της μονάδας ενέργειας που θα φτάνει στον καταναλωτή θα είναι λοιπόν μεγάλο (υπολογίζεται για τη μονάδα του Βόλου 1,5 φορά μεγαλύτερο από αυτό που προσφέρεται η μονάδα από φωτοβολταϊκά που είναι ήδη ακριβή).
4.Από σκοπιά οικονομική: Για την εγκατάσταση όλων αυτών των μονάδων βιολογικής ξήρανσης και ενεργειακής αξιοποίησης των απορριμμάτων, το κράτος καλείται να δαπανήσει αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Αν μάλιστα προσθέσουμε την επιδότηση της μονάδας ενέργειας ως ΑΠΕ και το κόστος των ελεγκτικών μηχανισμών και αναλύσεων για να πιστοποιείται συνεχώς ότι το σύστημα λειτουργεί όπως πρέπει και δεν γίνεται επικίνδυνο για την υγεία των πολιτών, φτάνουμε σε δυσθεώρητα ύψη.
5.Για τον ρόλο του δήμου: Είναι δεδομένο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να αντέξει το κόστος των ελέγχων, ούτε όμως και η κεντρική κυβέρνηση έχει τα μέσα ή αν θέλει να τα αποκτήσει το κόστος εκτοξεύεται. Το οικονομικό όφελος που θα έχει ο δήμος θα εξανεμιστεί αν επιλέξει να παίξει τον ρόλο του, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος ή βλάβης του συστήματος οι συνέπειες θα είναι δραματικές και δυσβάσταχτες.
6.Για το περιβάλλον: Σύμφωνα με την εταιρία η καύση δεν αφήνει αέρια ρύπανση, αλλά μεγάλη ποσότητα τοξικού υγρού, που θα συγκεντρώνεται και θα στέλνεται στην Γερμανία όπως λέει η περιβαλλοντική μελέτη. Είναι σαφές λοιπόν ότι κινδυνεύει και ο υδροφόρος ορίζοντας άρα το πόσιμο νερό, οι καλλιέργειες λόγω άρδευσης και η Κάρλα. Το παράδειγμα της Θήβας και του Ασωπού δείχνει τον εφιάλτη που μπορεί να προκύψει. Καταστρέφεται όλη η περιοχή και ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα.
Από όλα αυτά προκύπτει ότι η λογική που προωθεί η εταιρία είναι η λογική της υπερκατανάλωσης, η ίδια λογική που μας οδήγησε στην κρίση. Αντίθετα, οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν ότι πρώτο μέλημα κάθε κοινωνίας είναι η μείωση της ενέργειας που καταναλώνεται και των απορριμμάτων που παράγονται, ιδιαίτερα για την Ελλάδα που καταναλώνει τρεις φορές περισσότερα από όσα δικαιούται. Στη συνέχεια τα υλικά πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται, να ανακυκλώνονται και μόνο ό,τι δεν μπορεί να αξιοποιηθεί αλλιώς να οδηγείται σε κομποστοποίηση αν είναι οργανικό και οριστική απόθεση με συγκεκριμένους όρους αν είναι ανόργανο. Μόνο με αυτή την ιεράρχηση μπορεί να σταθεί η όποια λύση για τα απορρίμματα.
Σε μια περιοχή μάλιστα που υπάρχει πληθώρα κτηνοτροφικών μονάδων είναι σαφές ότι με πολύ λιγότερα χρήματα (κρατικά) μπορεί να παραχθεί το ίδιο ποσό ενέργειας, με πιο καθαρό τρόπο και μάλιστα με λιγότερο ρίσκο για την ασφάλεια μιας περιοχής. Μάλιστα, αν γίνουν οι κατάλληλες επενδύσεις μπορεί το όφελος να αφορά άμεσα πολύ περισσότερους πολίτες και σίγουρα το σύνολο της κοινωνίας. Η παραγωγή ενέργειας από κτηνοτροφικά απόβλητα για παράδειγμα και η κομποστοποίηση των οργανικών υπολειμμάτων των καλλιεργειών μπορεί να αποτελέσει πραγματικές επενδύσεις προς όφελος του κοινωνικού συνόλου (και οικονομικά) ώστε να λυθούν και μακροχρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή. Υπάρχουν λοιπόν πολιτικές λύσεις πιο ασφαλείς, πιο αποδοτικές στην κοινωνία και κυρίως πιο μακροχρόνιες, συμβατές με ανθρώπινες δραστηριότητες και που αναβαθμίζουν εν τέλει τη ζωή τους και οι Οικολόγοι Πράσινοι τις έχουν από καιρό αναδείξει.
Οικολόγοι Πράσινοι
……………………………………………………………………………………
Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ecogreen@otenet.gr • www.ecogreens.gr
Βόλος: Κ. Καρτάλη 135 (1ος όροφος)
Αθήνα: Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ. 210.3241001, fax 210 3241825
Θεσσαλονίκη: Φιλίππου 51, 54631, τηλ. 2310.222503, fax 2310.421196
